ملودی های کاغذی

چای ریختم و موزیک پلی کردم و اومدم به اینجا یه سر بزنم. تعداد معدودی از وبلاگ ها همیشه آپدیت میشه و این جای امیدواری داره. انگار اینستاگرام جای خالی وبلاگ رو پر کرده نمیدونم.

از دکتری قبول شدم. هم قبول شدم هم پاره!! پاره از این جهت که جونم درومد تا از مصاحبه قبول شم وگرنه سال پیش هم رتبه تک رقمی آوردم.

یکی از دوستای نزدیکم که سال 95 رفت آمریکا پارسال جز فاکولتی دانشگاه میشیگان شد. زیبا نیست؟

هم خوشحالم هم غمگین هم مضطرب. خوشحال از این جهت که به اون چیزی که میخواستم و براش تلاش کردم رسیدم. غمگین از این جهت که چیزی که بهش رسیدم و براش تلاش کردم تهش هیچی نیست؛ و مضطرب از این جهت که بین این دو فکت گیر کردم.